Szukaj
to grapple with
[phrase form: grapple]
01
borykać się z, zmagać się z
to attempt to deal with a challenging or difficult situation or problem
Transitive: to grapple with a difficult situation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
with
czasownik podstawowy
grapple
czas teraźniejszy
grapple with
3. osoba liczby pojedynczej
grapples with
imiesłów czynny
grappling with
czas przeszły prosty
grappled with
imiesłów bierny
grappled with
Przykłady
After the accident, he grappled with physical pain and emotional trauma.
Po wypadku zmagał się z bólem fizycznym i traumą emocjonalną.
02
zmagać się z, siłować się z
to physically wrestle or struggle with someone or something
Transitive: to grapple with sb/sth
Przykłady
He grappled with the steering wheel as he tried to control the car on the icy road.
Zmagał się z kierownicą, próbując kontrolować samochód na oblodzonej drodze.
