Szukaj
to impose
01
narzucać, zmuszać
to force someone to do what they do not want
Transitive: to impose sth | to impose sth on sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
impose
3. osoba liczby pojedynczej
imposes
imiesłów czynny
imposing
czas przeszły prosty
imposed
imiesłów bierny
imposed
Przykłady
The authoritarian government tried to impose strict regulations on freedom of speech.
Autorytarny rząd próbował narzucić surowe przepisy dotyczące wolności słowa.
02
narzucać, zmuszać
to force or pressure someone to act in a particular way
Transitive: to impose a behavior
Przykłady
The teacher imposed silence in the classroom during the exam.
Nauczyciel narzucił ciszę w klasie podczas egzaminu.
03
narzucać, nakładać
to make someone accept or pay something, often a responsibility or fine
Transitive: to impose a charge or fine
Przykłady
The government decided to impose a new tax on imported goods.
Rząd postanowił nałożyć nowy podatek na towary importowane.
Drzewo Leksykalne
imposed
imposing
imposition
impose
