Szukaj
to impose
01
narzucać, zmuszać
to force someone to do what they do not want
Transitive: to impose sth | to impose sth on sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
impose
3. osoba liczby pojedynczej
imposes
imiesłów czynny
imposing
czas przeszły prosty
imposed
imiesłów bierny
imposed
Przykłady
The boss decided to impose a deadline, putting pressure on the team to complete the project quickly.
Szef zdecydował się narzucić termin, wywierając presję na zespół, aby szybko ukończyć projekt.
02
narzucać, zmuszać
to force or pressure someone to act in a particular way
Transitive: to impose a behavior
Przykłady
Social expectations often impose a sense of politeness, even in uncomfortable situations.
Oczekiwania społeczne często narzucają poczucie uprzejmości, nawet w niewygodnych sytuacjach.
03
narzucać, nakładać
to make someone accept or pay something, often a responsibility or fine
Transitive: to impose a charge or fine
Przykłady
The city plans to impose a fine on anyone who litters in the park.
Miasto planuje nałożyć grzywnę na każdego, kto śmieci w parku.
Drzewo Leksykalne
imposed
imposing
imposition
impose
