Szukaj
to fight off
[phrase form: fight]
01
odpierać, opierać się
to resist or overcome a temptation, impulse, attack, etc.
Transitive: to fight off an urge
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
rozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
fight
czas teraźniejszy
fight off
3. osoba liczby pojedynczej
fights off
imiesłów czynny
fighting off
czas przeszły prosty
fought off
imiesłów bierny
fought off
Przykłady
The recovering addict worked hard to fight off cravings and stay committed to sobriety.
Uzależniony w trakcie zdrowienia ciężko pracował, aby odeprzeć pragnienia i pozostać przy trzeźwości.
02
odpierać, walczyć z
to resist or defend against an attack or threat, whether physical or metaphorical
Transitive: to fight off an attack or threat
Przykłady
In a competitive market, businesses need to fight off challenges to stay successful.
W konkurencyjnym rynku firmy muszą odpierać wyzwania, aby pozostać skutecznymi.
