Szukaj
to extricate
01
uwolnić, wydostać
to free someone from a difficult or entangled situation
Transitive: to extricate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
extricate
3. osoba liczby pojedynczej
extricates
imiesłów czynny
extricating
czas przeszły prosty
extricated
imiesłów bierny
extricated
Przykłady
He tried to extricate his friend from the argument by changing the subject.
Próbował wyciągnąć swojego przyjaciela z kłótni, zmieniając temat.
02
uwolnić, wydobyć
to disentangle or take something out from an area or condition where it's trapped or stuck
Transitive: to extricate sb
Przykłady
They extricated the boat from the rocks after it had been stuck there for hours.
Wydobyli łódź ze skał po tym, jak utknęła tam na kilka godzin.
Drzewo Leksykalne
extrication
extricate
