Szukaj
to extricate
01
uwolnić, wydostać
to free someone from a difficult or entangled situation
Transitive: to extricate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
extricate
3. osoba liczby pojedynczej
extricates
imiesłów czynny
extricating
czas przeszły prosty
extricated
imiesłów bierny
extricated
Przykłady
She had to extricate herself from the awkward conversation at the party.
Musiała uwolnić się z niezręcznej rozmowy na przyjęciu.
02
uwolnić, wydobyć
to disentangle or take something out from an area or condition where it's trapped or stuck
Transitive: to extricate sb
Przykłady
The technician carefully extricated the damaged part from the machine.
Technik ostrożnie wydobył uszkodzoną część z maszyny.
Drzewo Leksykalne
extrication
extricate
