Szukaj
to encumber
01
utrudniać, obciążać
to cause someone or something to have difficulties in moving freely
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
encumber
3. osoba liczby pojedynczej
encumbers
imiesłów czynny
encumbering
czas przeszły prosty
encumbered
imiesłów bierny
encumbered
02
utrudniać, obciążać
to hinder the process or make something harder to do or achieve
Przykłady
By imposing strict deadlines, they encumbered the development team's productivity.
Narzucając surowe terminy, utrudnili produktywność zespołu deweloperskiego.
03
obciążać, obarczać
*** to burden with obligations, debt, etc.
Drzewo Leksykalne
disencumber
encumbered
encumber
cumber
