Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to encumber
01
belemmeren, belasten
to cause someone or something to have difficulties in moving freely
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
encumber
3e persoon enkelvoud
encumbers
onvoltooid deelwoord
encumbering
onvoltooid verleden tijd
encumbered
voltooid deelwoord
encumbered
02
belemmeren, moeilijk maken
to hinder the process or make something harder to do or achieve
Voorbeelden
His lack of experience encumbered his chances of securing the promotion.
Zijn gebrek aan ervaring belemmerde zijn kansen op een promotie.
03
belasten, bezwaren
*** to burden with obligations, debt, etc.
Lexicale Boom
disencumber
encumbered
encumber
cumber
