Szukaj
to embarrass
01
zawstydzać, wprawiać w zakłopotanie
to make a person feel ashamed, uneasy, or nervous, especially in front of other people
Transitive: to embarrass sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
embarrass
3. osoba liczby pojedynczej
embarrasses
imiesłów czynny
embarrassing
czas przeszły prosty
embarrassed
imiesłów bierny
embarrassed
Przykłady
His clumsy fall embarrassed him in front of his colleagues.
Jego niezdarne upadnięcie zawstydziło go przed kolegami.
02
utrudniać, przeszkadzać
o create obstacles or difficulties that hinder the progress or accomplishment of something
Transitive: to embarrass a process or activity
Przykłady
The strict rules embarrassed the team's efforts to adapt quickly to changing conditions.
Surowa zasady utrudniły wysiłki zespołu, aby szybko dostosować się do zmieniających się warunków.
Drzewo Leksykalne
disembarrass
embarrassed
embarrassing
embarrass
