Szukaj
to altercate
01
sprzeczać się, prowadzić zażartą dyskusję
to have a serious and heated argument with someone, often involving raised voices
Intransitive: to altercate | to altercate about sth | to altercate over sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
altercate
3. osoba liczby pojedynczej
altercates
imiesłów czynny
altercating
czas przeszły prosty
altercated
imiesłów bierny
altercated
Przykłady
The siblings would often altercate over who got control of the TV remote.
Rodzeństwo często sprzeczało się o to, kto będzie miał kontrolę nad pilotem do telewizora.
Drzewo Leksykalne
altercation
altercate
