Szukaj
Dissident
01
dysydent, opozycjonista
someone who declares opposition to the government of one's country, knowing there is punishment for doing so
informacje gramatyczne
status żywotności
człowiek
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
dissidents
Przykłady
The dissident's writings challenged the government's control and sparked controversy.
Pisma dysydenta zakwestionowały kontrolę rządu i wywołały kontrowersje.
dissident
01
dysydencki, opozycyjny
opposing official policy, especially that of an authoritarian government or dominant group
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Przykłady
Dissident journalists risked arrest for reporting the truth.
Dziennikarze dysydenccy ryzykowali aresztowanie za zgłaszanie prawdy.
