Szukaj
to disrupt
01
przerwać, zakłócić
to stop the normal flow of something, often temporarily
Transitive: to disrupt a process
Przykłady
The unexpected power outage disrupted the entire office.
Niespodziewany brak prądu zakłócił pracę całego biura.
02
zakłócać, rozbijać
to cause something to break apart or come undone
Transitive: to disrupt sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disrupt
3. osoba liczby pojedynczej
disrupts
imiesłów czynny
disrupting
czas przeszły prosty
disrupted
imiesłów bierny
disrupted
Przykłady
The strong winds disrupted the tree, causing it to rupture and fall.
Silne wiatry zakłóciły drzewo, powodując jego pęknięcie i upadek.
03
zakłócać, przerywać
to cause disorder or disturbance in something that was previously orderly or calm
Transitive: to disrupt sth
Przykłady
The loud noise from the construction site disrupted their afternoon nap.
Głośny hałas z placu budowy zakłócił ich popołudniową drzemkę.
Drzewo Leksykalne
disrupted
disruption
disruptive
disrupt
