Szukaj
to dilapidate
01
popadać w ruinę, ulegać zniszczeniu
fall into decay or ruin
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dilapidate
3. osoba liczby pojedynczej
dilapidates
imiesłów czynny
dilapidating
czas przeszły prosty
dilapidated
imiesłów bierny
dilapidated
02
doprowadzać do ruiny, zaniedbywać
bring into a condition of decay or partial ruin by neglect or misuse
Drzewo Leksykalne
dilapidated
dilapidation
dilapidate
