to dilapidate
01
يتداعى, يسقط في الخراب
fall into decay or ruin
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
dilapidate
الغائب المفرد
dilapidates
اسم الفاعل
dilapidating
الماضي البسيط
dilapidated
اسم المفعول
dilapidated
02
يدمر, يتسبب في التدهور
bring into a condition of decay or partial ruin by neglect or misuse
شجرة معجمية
dilapidated
dilapidation
dilapidate



























