Szukaj
to deceive
01
oszukiwać, zwodzić
to make a person believe something untrue
Transitive: to deceive sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
deceive
3. osoba liczby pojedynczej
deceives
imiesłów czynny
deceiving
czas przeszły prosty
deceived
imiesłów bierny
deceived
Przykłady
She felt hurt when she discovered that her partner had deceived her about their plans.
Poczuła się zraniona, gdy odkryła, że jej partner ją oszukał w sprawie ich planów.
02
oszukiwać, zwodzić
cause someone to believe an untruth
Intransitive
Przykłady
The painting deceived at first glance, revealing more upon closer inspection.
Obraz oszukiwał na pierwszy rzut oka, ujawniając więcej przy bliższym przyjrzeniu się.
Drzewo Leksykalne
deceiver
undeceive
deceive
deceit
