Szukaj
to consort
01
obcować, zadawać się
to associate or spend time with someone, typically implying companionship or partnership
Intransitive: to consort with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
consort
3. osoba liczby pojedynczej
consorts
imiesłów czynny
consorting
czas przeszły prosty
consorted
imiesłów bierny
consorted
Przykłady
The politician is currently consorting with lobbyists to gather support for her campaign.
Polityk obecnie obcuje z lobbystami, aby zebrać poparcie dla swojej kampanii.
02
harmonizować, zgadzać się
to be in harmony with something in style, nature, purpose, or meaning
Intransitive: to consort with sth
Przykłady
The new policies consort with international environmental standards.
Nowe polityki zgadzają się z międzynarodowymi standardami środowiskowymi.
Consort
01
grupa instrumentów lub głosów, które występują razem
a group of instruments or voices that perform together, typically of the same family or type
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
consorts
Przykłady
During the Renaissance, a consort of viols was a popular ensemble, beloved for its rich and sonorous sound.
W czasie Renesansu consort vioł był popularnym zespołem, uwielbianym za bogaty i dźwięczny dźwięk.
02
małżonek/małżonka, konsort
the husband or wife of a king, queen, or other ruling monarch
Przykłady
A royal consort often has ceremonial duties but limited political power.
Królewski małżonek często ma obowiązki ceremonialne, ale ograniczoną władzę polityczną.
