Szukaj
to consort
01
obcować, zadawać się
to associate or spend time with someone, typically implying companionship or partnership
Intransitive: to consort with sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
consort
3. osoba liczby pojedynczej
consorts
imiesłów czynny
consorting
czas przeszły prosty
consorted
imiesłów bierny
consorted
Przykłady
She consorts with artists and intellectuals, attending gallery openings and literary events regularly.
Ona obcuje z artystami i intelektualistami, regularnie uczestnicząc w otwarciach galerii i wydarzeniach literackich.
02
harmonizować, zgadzać się
to be in harmony with something in style, nature, purpose, or meaning
Intransitive: to consort with sth
Przykłady
His behavior does not consort with his public promises.
Jego zachowanie nie zgadza się z jego publicznymi obietnicami.
Consort
01
grupa instrumentów lub głosów, które występują razem
a group of instruments or voices that perform together, typically of the same family or type
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
consorts
Przykłady
In the medieval period, a consort was a group of instruments played together, often featuring combinations like viols or recorders.
W okresie średniowiecza consort była grupą instrumentów granych razem, często z kombinacjami takimi jak viole lub flety proste.
02
małżonek/małżonka, konsort
the husband or wife of a king, queen, or other ruling monarch
Przykłady
Prince Philip was the consort of Queen Elizabeth II.
Książę Filip był małżonkiem królowej Elżbiety II.
