Szukaj
to come apart
[phrase form: come]
01
rozłożyć się, rozpaść się
to disassemble or break into separate pieces
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
apart
czasownik podstawowy
come
czas teraźniejszy
come apart
3. osoba liczby pojedynczej
comes apart
imiesłów czynny
coming apart
czas przeszły prosty
came apart
imiesłów bierny
come apart
Przykłady
The necklace clasp came apart, causing the beads to scatter everywhere.
Zapięcie naszyjnika rozłączyło się, powodując rozsypanie się koralików wszędzie.
02
rozpaść się, załamać się
to experience an emotional or mental breakdown
Intransitive
Przykłady
He tried to hold it together, but eventually, he could n't help but come apart and express his frustration.
Próbował się trzymać, ale w końcu nie mógł nie rozpaść się i wyrazić swojej frustracji.
