Szukaj
to weird out
01
zaniepokoić, wprawić w zakłopotanie
to cause someone to feel uncomfortable or surprised by something unusual
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
rozdzielny
partykuła
out
czasownik podstawowy
weird
czas teraźniejszy
weird out
3. osoba liczby pojedynczej
weirds out
imiesłów czynny
weirding out
czas przeszły prosty
weirded out
imiesłów bierny
weirded out
Przykłady
She was weirded out by the sudden change in his demeanor.
Była zdezorientowana nagłą zmianą jego zachowania.
