Szukaj
to grapple with
01
borykać się z, zmagać się z
to attempt to deal with a challenging or difficult situation or problem
Transitive: to grapple with a difficult situation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
with
czasownik podstawowy
grapple
czas teraźniejszy
grapple with
3. osoba liczby pojedynczej
grapples with
imiesłów czynny
grappling with
czas przeszły prosty
grappled with
imiesłów bierny
grappled with
Przykłady
She had to grapple with the loss of a loved one for a long time.
Musiała zmagać się ze stratą ukochanej osoby przez długi czas.
02
zmagać się z, siłować się z
to physically wrestle or struggle with someone or something
Transitive: to grapple with sb/sth
Przykłady
The two wrestlers grappled with each other in the ring.
Dwaj zapaśnicy zmierzyli się ze sobą na ringu.
