Szukaj
to branch off
01
rozgałęziać się, odchodzić
(of a path or road) to split into another direction, creating a separate route
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
nierozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
branch
czas teraźniejszy
branch off
3. osoba liczby pojedynczej
branches off
imiesłów czynny
branching off
czas przeszły prosty
branched off
imiesłów bierny
branched off
Przykłady
The highway branches off into smaller roads leading to nearby towns.
Autostrada rozgałęzia się na mniejsze drogi prowadzące do pobliskich miast.
02
odchodzić, oddzielać się
to make a turn from the main road onto a smaller road
Przykłady
The hikers will branch off the trail for a scenic viewpoint.
Wędrowcy zboczą ze szlaku, aby dotrzeć do malowniczego punktu widokowego.
