Szukaj
to branch off
[phrase form: branch]
01
rozgałęziać się, odchodzić
(of a path or road) to split into another direction, creating a separate route
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik ruchu
regularny
nierozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
branch
czas teraźniejszy
branch off
3. osoba liczby pojedynczej
branches off
imiesłów czynny
branching off
czas przeszły prosty
branched off
imiesłów bierny
branched off
Przykłady
The main road branches off into several smaller lanes in the downtown area.
Główna droga rozgałęzia się na kilka mniejszych pasów w centrum miasta.
02
odchodzić, oddzielać się
to make a turn from the main road onto a smaller road
Przykłady
The town is a few miles away; you 'll need to branch off at the upcoming roundabout.
Miasto jest kilka mil stąd; będziesz musiał skręcić na nadchodzącym rondzie.
