Szukaj
to unnerve
01
wprawiać w zakłopotanie, niepokoić
to make someone feel uneasy or anxious, disrupting their usual calm or confidence
Transitive: to unnerve sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
unnerve
3. osoba liczby pojedynczej
unnerves
imiesłów czynny
unnerving
czas przeszły prosty
unnerved
imiesłów bierny
unnerved
Przykłady
Her sudden and harsh criticism seemed to unnerve him, causing him to lose his composure.
Jej nagła i ostra krytyka zdawała się niepokoić go, powodując utratę opanowania.
Drzewo Leksykalne
unnerved
unnerving
unnerve
nerve
