Szukaj
rebellious
01
buntowniczy, zbuntowany
(of a person) resistant to authority or control, often challenging established norms or rules
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
jakościowy
stopień najwyższy
most rebellious
stopień wyższy
more rebellious
stopniowalne
Przykłady
Her rebellious spirit fueled her passion for activism, leading her to participate in protests and demonstrations.
Jej buntowniczy duch podsyczał pasję do aktywizmu, prowadząc ją do udziału w protestach i demonstracjach.
02
buntowniczy, zbuntowany
engaged in active, organized opposition or uprising against a constituted government or authority
Przykłady
Rebellious groups declared independence from the central authority.
Grupy buntownicze ogłosiły niepodległość od władzy centralnej.
Drzewo Leksykalne
rebelliously
rebelliousness
rebellious
rebel
