Szukaj
rebellious
01
buntowniczy, zbuntowany
(of a person) resistant to authority or control, often challenging established norms or rules
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
jakościowy
stopień najwyższy
most rebellious
stopień wyższy
more rebellious
stopniowalne
Przykłady
The rebellious teenager frequently clashed with their parents over curfews and household rules.
Buntowniczy nastolatek często kłócił się z rodzicami o godziny policyjne i zasady domowe.
02
buntowniczy, zbuntowany
engaged in active, organized opposition or uprising against a constituted government or authority
Przykłady
The region became rebellious after the government imposed new taxes.
Region stał się zbuntowany po tym, jak rząd nałożył nowe podatki.
Drzewo Leksykalne
rebelliously
rebelliousness
rebellious
rebel
