Szukaj
to raiment
01
ubierać, odziewać
to dress someone by supplying them with garments
dated
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
raiment
3. osoba liczby pojedynczej
raiments
imiesłów czynny
raimenting
czas przeszły prosty
raimented
imiesłów bierny
raimented
Przykłady
The costume designer raimented the entire cast in authentic 18th-century attire.
Kostiumograf ubrał całą obsadę w autentyczne stroje z XVIII wieku.
Raiment
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
niepoliczalny
Przykłady
He carefully folded his raiment and placed it in the suitcase for his trip.
Starannie złożył swoje ubranie i umieścił je w walizce na podróż.
