Szukaj
to preexist
01
istnieć wcześniej, poprzedzać istnieniem
to exist before a specific event, object, or condition
Transitive: to preexist an event or era
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
preexist
3. osoba liczby pojedynczej
preexists
imiesłów czynny
preexisting
czas przeszły prosty
preexisted
imiesłów bierny
preexisted
Przykłady
The ancient trees in the forest pre-existed the development of the new park.
Starożytne drzewa w lesie istniały przed rozwojem nowego parku.
1.1
istnieć wcześniej, poprzedzać
to exist before a particular point in time
Intransitive
Przykłady
Some traditions have pre-existed for centuries.
Niektóre tradycje istniały od wieków.
Drzewo Leksykalne
preexist
exist
