Szukaj
to preexist
01
istnieć wcześniej, poprzedzać istnieniem
to exist before a specific event, object, or condition
Transitive: to preexist an event or era
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
preexist
3. osoba liczby pojedynczej
preexists
imiesłów czynny
preexisting
czas przeszły prosty
preexisted
imiesłów bierny
preexisted
Przykłady
Artifacts discovered in the excavation pre-existed the construction of the ancient city.
Artefakty odkryte podczas wykopalisk istniały przed budową starożytnego miasta.
1.1
istnieć wcześniej, poprzedzać
to exist before a particular point in time
Intransitive
Przykłady
Traditional rituals pre-existed in earlier cultures.
Tradycyjne rytuały istniały wcześniej we wcześniejszych kulturach.
Drzewo Leksykalne
preexist
exist
