Szukaj
obstinate
01
uparty, zatwardziały
stubborn and unwilling to change one's behaviors, opinions, views, etc. despite other people's reasoning and persuasion
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most obstinate
stopień wyższy
more obstinate
stopniowalne
Przykłady
The old man was too obstinate to accept any help, insisting he could manage on his own.
Starszy człowiek był zbyt uparty, by przyjąć jakąkolwiek pomoc, twierdząc, że poradzi sobie sam.
02
uparty, oporny
(of an issue) difficult to manage or overcome
Przykłady
The disease was obstinate and did not respond to standard treatment.
Choroba była uporczywa i nie reagowała na standardowe leczenie.
to obstinate
01
upierać się, trwać przy swoim
to persist stubbornly in an opinion, course, or action
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
obstinate
3. osoba liczby pojedynczej
obstinates
imiesłów czynny
obstinating
czas przeszły prosty
obstinated
imiesłów bierny
obstinated
Przykłady
The leader obstinated against all advice to change strategy.
Lider upierał się przeciwko wszystkim radom zmiany strategii.
Drzewo Leksykalne
obstinately
obstinate
obstin
