Szukaj
obstinate
01
uparty, zatwardziały
stubborn and unwilling to change one's behaviors, opinions, views, etc. despite other people's reasoning and persuasion
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most obstinate
stopień wyższy
more obstinate
stopniowalne
Przykłady
The obstinate child refused to eat his vegetables, no matter how much his parents coaxed him.
Uparty dziecko odmówiło zjedzenia swoich warzyw, bez względu na to, jak bardzo rodzice go przekonywali.
02
uparty, oporny
(of an issue) difficult to manage or overcome
Przykłady
The region suffers from obstinate droughts year after year.
Region cierpi z powodu uporczywych susz rok po roku.
to obstinate
01
upierać się, trwać przy swoim
to persist stubbornly in an opinion, course, or action
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
obstinate
3. osoba liczby pojedynczej
obstinates
imiesłów czynny
obstinating
czas przeszły prosty
obstinated
imiesłów bierny
obstinated
Przykłady
He obstinated in his refusal to apologize.
On upierał się przy swojej odmowie przeproszenia.
Drzewo Leksykalne
obstinately
obstinate
obstin
