Szukaj
to obligate
01
zobowiązywać, przymuszać
to make someone do something, typically through legal, moral, or social means
Ditransitive: to obligate sb to do sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
obligate
3. osoba liczby pojedynczej
obligates
imiesłów czynny
obligating
czas przeszły prosty
obligated
imiesłów bierny
obligated
Przykłady
By accepting the scholarship, students obligate themselves to maintain a certain GPA throughout the academic year.
Przyjmując stypendium, studenci zobowiązują się do utrzymania określonego średniego wyniku w ciągu roku akademickiego.
02
zobowiązywać, zmuszać
to commit assets or resources as security against a financial obligation or agreement
Dialect
American
Transitive: to obligate an asset or resource as collateral
Przykłady
To secure the lease for the commercial space, they had to obligate a cash deposit as security.
Aby zabezpieczyć dzierżawę powierzchni komercyjnej, musieli zobowiązać kaucję w gotówce jako zabezpieczenie.
obligate
01
zobowiązany, zmuszony
restricted to a particular condition of life
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Drzewo Leksykalne
obligation
obligate
oblige



























