Szukaj
to obligate
01
zobowiązywać, przymuszać
to make someone do something, typically through legal, moral, or social means
Ditransitive: to obligate sb to do sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
obligate
3. osoba liczby pojedynczej
obligates
imiesłów czynny
obligating
czas przeszły prosty
obligated
imiesłów bierny
obligated
Przykłady
The signed agreement obligates both parties to adhere to the terms and conditions outlined within.
Podpisana umowa zobowiązuje obie strony do przestrzegania zawartych w niej warunków.
02
zobowiązywać, zmuszać
to commit assets or resources as security against a financial obligation or agreement
Dialect
American
AmericanTransitive: to obligate an asset or resource as collateral
Przykłady
She had to obligate her savings account as collateral for the loan.
Musiała zastawić swoje konto oszczędnościowe jako zabezpieczenie pożyczki.
obligate
01
zobowiązany, zmuszony
restricted to a particular condition of life
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
relacyjny
niemożliwe do stopniowania
Drzewo Leksykalne
obligation
obligate
oblige
