Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to obligate
01
verplichten, dwingen
to make someone do something, typically through legal, moral, or social means
Ditransitive: to obligate sb to do sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
obligate
3e persoon enkelvoud
obligates
onvoltooid deelwoord
obligating
onvoltooid verleden tijd
obligated
voltooid deelwoord
obligated
Voorbeelden
The signed agreement obligates both parties to adhere to the terms and conditions outlined within.
De ondertekende overeenkomst verplicht beide partijen om zich te houden aan de daarin uiteengezette voorwaarden.
02
verplichten, verpanden
to commit assets or resources as security against a financial obligation or agreement
Dialect
American
AmericanTransitive: to obligate an asset or resource as collateral
Voorbeelden
She had to obligate her savings account as collateral for the loan.
Ze moest haar spaarrekening verplichten als onderpand voor de lening.
obligate
01
verplicht, gedwongen
restricted to a particular condition of life
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
relationeel
niet gradueerbaar
Lexicale Boom
obligation
obligate
oblige
