Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to obligate
01
verplichten, dwingen
to make someone do something, typically through legal, moral, or social means
Ditransitive: to obligate sb to do sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
obligate
3e persoon enkelvoud
obligates
onvoltooid deelwoord
obligating
onvoltooid verleden tijd
obligated
voltooid deelwoord
obligated
Voorbeelden
Social norms obligate individuals to show respect for one another's personal space and boundaries.
Sociale normen verplichten individuen om respect te tonen voor elkaars persoonlijke ruimte en grenzen.
02
verplichten, verpanden
to commit assets or resources as security against a financial obligation or agreement
Dialect
American
AmericanTransitive: to obligate an asset or resource as collateral
Voorbeelden
In order to obtain the business loan, they had to obligate their equipment as collateral.
Om de bedrijfslening te verkrijgen, moesten ze hun apparatuur als onderpand verplichten.
obligate
01
verplicht, gedwongen
restricted to a particular condition of life
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
relationeel
niet gradueerbaar
Lexicale Boom
obligation
obligate
oblige
