Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Incrimination
01
incriminatie, beschuldiging
the act of suggesting that someone is guilty, particularly of a crime
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
meervoudsvorm
incriminations
Voorbeelden
The evidence led to his incrimination.
Het bewijs leidde tot zijn incriminatie.
Lexicale Boom
incrimination
incriminate
criminate
crime
