Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Incrimination
01
incriminatie, beschuldiging
the act of suggesting that someone is guilty, particularly of a crime
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
singular
not gender specific
meervoudsvorm
incriminations
Voorbeelden
The evidence led to his incrimination.
Het bewijs leidde tot zijn incriminatie.
LanGeek
Download onze mobiele app
Lexicale Boom
incrimination
incriminate
criminate
crime
