hearsay
hear
ˈhɪə
hie
say
seɪ
sei

Definitie en betekenis van "hearsay"in het Engels

01

horen zeggen

(law) restatement of other people's words by a witness in a law court, which is not counted as evidence 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
meervoudsvorm
hearsays
Voorbeelden
The judge ruled the testimony inadmissible because it was based on hearsay. 

De rechter oordeelde dat de getuigenis ontoelaatbaar was omdat deze gebaseerd was op geruchten.

02

gerucht, praatjes

unverified talk or rumor circulated informally 
Voorbeelden
Most of the story was hearsay, not fact. 

Het grootste deel van het verhaal was gerucht, geen feit.

01

uit de tweede hand, niet geverifieerd

received from others rather than directly experienced or verified 
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
relationeel
niet gradueerbaar
Voorbeelden
The report was based on hearsay accounts. 

Het rapport was gebaseerd op verhalen van horen zeggen.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store