hearsay
hear
ˈhɪr
hir
say
ˌseɪ
sei
/ˈhɪəˌseɪ/

Definitie en betekenis van "hearsay"in het Engels

01

horen zeggen

(law) restatement of other people's words by a witness in a law court, which is not counted as evidence
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
meervoudsvorm
hearsays
Voorbeelden
Hearsay evidence is generally not admissible in court unless it falls under certain exceptions.
Hoor en zeggen-bewijs is over het algemeen niet toelaatbaar in de rechtbank tenzij het onder bepaalde uitzonderingen valt.
02

gerucht, praatjes

unverified talk or rumor circulated informally
Voorbeelden
The rumor spread quickly through hearsay.
Het gerucht verspreidde zich snel via geruchten.
01

uit de tweede hand, niet geverifieerd

received from others rather than directly experienced or verified
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
relationeel
niet gradueerbaar
Voorbeelden
Her claim rests on hearsay information.
Haar bewering berust op horen zeggen-informatie.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store