Definitie en betekenis van "dissociation"in het Engels

Dissociation

ZELFSTANDIG NAAMWOORD

dissociatie, scheiding

the action of separating or removing something from an association or connection

grammaticale informatie

bezieldheidsstatus

abstract

morfologische samenstelling

samenstelling

ontelbaar

meervoudsvorm

dissociations

Voorbeelden

The dissociation of the two departments improved efficiency.

De scheiding van de twee afdelingen verbeterde de efficiëntie.

dissociatie, ontbinding

(chemistry) the reversible process in which a molecule or compound splits into smaller molecules, atoms, or ions

Voorbeelden

The experiment measured the rate of ionic dissociation.

Het experiment mat de snelheid van ionische dissociatie.

dissociatie, ontkoppeling

a psychological and neurological process involving a separation or disconnection of thoughts, memories, identity, or consciousness, often as a response to trauma or stress

Voorbeelden

Dissociation is commonly associated with conditions like dissociative identity disorder, where distinct personality states emerge.

Dissociatie wordt vaak geassocieerd met aandoeningen zoals dissociatieve identiteitsstoornis, waarbij verschillende persoonlijkheidstoestanden naar voren komen.

Lexicale Boom