Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to connote
01
connoteren, suggereren
to implicitly convey something such as an idea, feeling, etc. in addition to something's basic meaning
Transitive: to connote a meaning or idea
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
connote
3e persoon enkelvoud
connotes
onvoltooid deelwoord
connoting
onvoltooid verleden tijd
connoted
voltooid deelwoord
connoted
Voorbeelden
His choice of formal language in the email connotes professionalism and seriousness.
Zijn keuze van formele taal in de e-mail impliceert professionaliteit en ernst.
02
suggereren, impliceren
to suggest or imply a particular consequence or condition
Transitive: to connote a consequence or condition
Voorbeelden
The decrease in tourist arrivals connotes economic troubles in the region.
De afname van toeristen impliceert economische problemen in de regio.
Lexicale Boom
connotation
connotative
connote
