Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to plead
01
smeken, pleiten
to make an earnest and emotional request, often accompanied by a strong sense of urgency or desperation
Transitive: to plead for sth
Ditransitive: to plead with sb to do sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
plead
3e persoon enkelvoud
pleads
onvoltooid deelwoord
pleading
onvoltooid verleden tijd
pleaded
voltooid deelwoord
pleaded
Voorbeelden
He pleaded with his boss to reconsider the decision to terminate his employment.
Hij smeekte zijn baas om de beslissing om zijn dienstverband te beëindigen te heroverwegen.
02
pleiten
to state in a court of law, in front of the judge and the jury, whether someone is guilty or not guilty of a crime
Linking Verb: to plead [adj]
Voorbeelden
The defendant pleaded not guilty to the charges of robbery and assault.
De verdachte pleitte niet schuldig aan de aanklachten van diefstal en mishandeling.
03
pleiten, betogen
to present arguments in a court of law to support a case
Transitive: to plead a legal case or position
Voorbeelden
The prosecutor pleaded the evidence to prove the guilt of the accused beyond a reasonable doubt.
De officier van justitie pleitte het bewijs om de schuld van de beschuldigde buiten redelijke twijfel te bewijzen.
04
pleiten, aanvoeren
to state something as an excuse
Transitive: to plead an excuse or a point of law
Voorbeelden
The defense lawyer pleaded self-defense, arguing that the defendant acted to protect himself from imminent harm.
De verdediger pleitte zelfverdediging, met het argument dat de verdachte handelde om zichzelf te beschermen tegen naderend gevaar.
Lexicale Boom
pleader
pleading
plead
