جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to flaunt
01
به رخ کشیدن, خودنمایی کردن
to display or show off something in a conspicuous or boastful manner
Transitive: to flaunt a possession or achievement
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
flaunt
سومشخص مفرد
flaunts
وجه وصفی حال
flaunting
گذشته ساده
flaunted
اسم مفعول
flaunted
مثالها
She flaunted her new designer handbag at the party, drawing attention from everyone.
او در مهمانی کیف دستی طراحی جدیدش را به رخ کشید و توجه همه را به خود جلب کرد.
Flaunt
01
نمایش, لاف زنی
the act of displaying something ostentatiously
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
flaunts
