جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Shackle
01
غل و زنجیر, دستبند، پابند
a metal fastening, usually a pair, joined by a chain or hinge, used to fasten a prisoner's wrists or ankles together
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
بیجان
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
shackles
مثالها
The convicted criminal felt the cold metal of the shackles encasing his ankles as he was escorted to the prison cell.
مجرم محکوم فلز سرد زنجیرها را که قوزکهایش را دربر گرفته بود، هنگام انتقال به سلول زندان احساس کرد.
02
بند, میله U شکل
a U-shaped bar; the open end can be passed through chain links and closed with a bar
to shackle
01
زنجیر کردن, بستن
to tie up or restrain with strong metal bands or chains
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
shackle
سومشخص مفرد
shackles
وجه وصفی حال
shackling
گذشته ساده
shackled
اسم مفعول
shackled
مثالها
Before the match, the boxer 's hands were shackled.
قبل از مسابقه، دستهای بوکسور زنجیر شده بود.
02
بستن, دستبند زدن
bind the arms of
