to urinate
01
تبول, يقضي حاجته
to release liquid waste from the body
Intransitive
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
urinate
الغائب المفرد
urinates
اسم الفاعل
urinating
الماضي البسيط
urinated
اسم المفعول
urinated
أمثلة
After holding it in for hours, John urgently needed to urinate.
بعد الاحتفاظ به لساعات، كان جون بحاجة ماسة إلى التبول.
شجرة معجمية
urination
urinator
urinate
urin



























