Ara
vergnügen
[past form: vergnügte]
01
eğlenmek, hoş vakit geçirmek
Sich amüsieren oder angenehm die Zeit verbringen
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
durum fiili
düzenli
yardımcı fiil
haben
1. tekil kişi
vergnüge
3. tekil kişi
vergnügt
şimdiki zaman ortacı
vergnügend
basit geçmiş zaman
vergnügte
geçmiş zaman ortacı
vergnügt
Örnekler
Die Kinder vergnügen sich im Park.
Çocuklar parkta eğleniyor.
Das Vergnügen
[gender: neuter]
01
zevk, haz
Eine angenehme Aktivität oder das Gefühl der Freude
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
dilbilgisel cinsiyet
nötr
ilgi hâli biçimi
Vergnügens
çoğul biçim
Vergnügen
Örnekler
Das Schwimmen ist für ihn ein großes Vergnügen.
Yüzme onun için büyük bir zevk.
