blitzen
[past form: blitzt]
01
şimşek çakmak, parlamak
Ein helles Licht bei Gewitter erzeugen
Örnekler
Am Himmel blitzte es hell und laut.
Gökyüzü parlak ve gürültülü bir şekilde şimşek çaktı.
02
parıldamak, kıvılcım saçmak
Kurz und hell aufleuchten
Örnekler
Die Fensterscheibe blitzte nach dem Putzen.
Pencere camı temizlikten sonra parladı.
