Szukaj
verurteilen
01
potępiać, skazywać
Eine Person oder Handlung offiziell für falsch oder schuldig erklären
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
ver
czasownik podstawowy
urteilen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
verurteile
3. osoba liczby pojedynczej
verurteilt
imiesłów czynny
verurteilend
czas przeszły prosty
verurteilte
imiesłów bierny
verurteilt
Przykłady
Die Jury verurteilte den Angeklagten schuldig.
Ława przysięgłych skazała oskarżonego winnego.
