Szukaj
verblüffen
01
zadziwiać, wprawiać w zdumienie
Jemanden durch Unerwartetes oder Außergewöhnliches in Erstaunen versetzen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
verblüffe
3. osoba liczby pojedynczej
verblüfft
imiesłów czynny
verblüffend
czas przeszły prosty
verblüffte
imiesłów bierny
verblüfft
Przykłady
Seine magischen Tricks verblüfften das Publikum.
Jego magiczne sztuczki zdumiały publiczność.
