Szukaj
verbleiben
[past form: verblieb]
01
pozostać, przebywać
An einem Ort oder in einem Zustand ohne Veränderung bleiben
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
verbleibe
3. osoba liczby pojedynczej
verbleibt
imiesłów czynny
verbleibend
czas przeszły prosty
verblieb
imiesłów bierny
verblieben
Przykłady
Die Truppen verblieben drei Monate in der belagerten Stadt.
Wojska pozostały trzy miesiące w oblężonym mieście.
