Szukaj
töten
[past form: tötete]
01
zabijać
Jemanden oder etwas lebendig zu nehmen und sterben zu lassen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
töte
3. osoba liczby pojedynczej
tötet
imiesłów czynny
tötend
czas przeszły prosty
tötete
imiesłów bierny
getötet
Przykłady
Soldaten müssen im Krieg manchmal töten.
Żołnierze czasami muszą zabijać w wojnie.
