Szukaj
stürzen
[past form: stürzte]
01
spadać, runąć
Plötzlich und unkontrolliert nach unten fallen, oft mit Verletzungsgefahr
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
stürze
3. osoba liczby pojedynczej
stürzt
imiesłów czynny
stürzend
czas przeszły prosty
stürzte
imiesłów bierny
gestürzt
Przykłady
Sie stürzt beim Laufen und verletzt sich.
Ona upada podczas biegu i rani się.
