Szukaj
reimen
[past form: reimte]
01
rymować
Wörter mit gleichen oder sich ähnlichen Endlauten in der Poesie
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
reime
3. osoba liczby pojedynczej
reimt
imiesłów czynny
reimend
czas przeszły prosty
reimte
imiesłów bierny
gereimt
Przykłady
In dem Gedicht reimen sich die letzten Zeilen.
W wierszu ostatnie wersy rymują się.
