Szukaj
promovieren
[past form: promovierte]
01
uzyskać stopień doktora, obronić doktorat
Den höchsten akademischen Grad durch Anfertigung einer wissenschaftlichen Arbeit und eine mündliche Prüfung erwerben
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
promoviere
3. osoba liczby pojedynczej
promoviert
imiesłów czynny
promovierend
czas przeszły prosty
promovierte
imiesłów bierny
promoviert
Przykłady
Sie promoviert in Physik an der ETH Zürich.
Ona robi doktorat z fizyki na ETH Zurich.
