Szukaj
kämpfen
[past form: kämpfte]
01
walczyć, borykać się
Sich physisch oder mental gegen jemanden oder etwas wehren
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
kämpfe
3. osoba liczby pojedynczej
kämpft
imiesłów czynny
kämpfend
czas przeszły prosty
kämpfte
imiesłów bierny
gekämpft
Przykłady
Die Soldaten kämpften tapfer.
Żołnierze walczyli dzielnie.
