Szukaj
irren
[past form: irrte]
01
mylić się, błądzić
Einen Fehler machen oder etwas falsch verstehen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
irre
3. osoba liczby pojedynczej
irrt
imiesłów czynny
irrend
czas przeszły prosty
irrte
imiesłów bierny
geirrt
Przykłady
Wir können uns alle mal irren.
Wszyscy możemy czasem pomylić się.
