Szukaj
herausstellen
[past form: stellte heraus]
01
okazywać się, wychodzić na jaw
Im Laufe der Zeit klar und offensichtlich werden
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik stanu
regularny
rozdzielny
partykuła
heraus
czasownik podstawowy
stellen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
stelle heraus
3. osoba liczby pojedynczej
stellt heraus
imiesłów czynny
herausstellend
czas przeszły prosty
stellte heraus
imiesłów bierny
herausgestellt
Przykłady
Ihr Verdacht hat sich als falsch herausgestellt.
Jej podejrzenie okazało się błędne.
