Szukaj
erweisen
[past form: erwies]
01
udowadniać, potwierdzać
Etwas durch Taten, Beweise oder Untersuchungen als wahr oder gültig bestätigen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
nierozdzielny
partykuła
er
czasownik podstawowy
weisen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
erweise
3. osoba liczby pojedynczej
erweist
imiesłów czynny
erweisend
czas przeszły prosty
erwies
imiesłów bierny
erwiesen
Przykłady
Die DNA-Analyse erweist seine Unschuld.
Analiza DNA dowodzi jego niewinności.
02
okazywać się, wykazywać się
Sich im Laufe der Zeit oder durch Erfahrung als etwas Bestimmtes herausstellen
Przykłady
Sein Rat erweist sich als nützlich.
Jego rada okazuje się przydatna.
