Szukaj
ertappen
01
przyłapać, zaskoczyć
Jemanden bei einer verbotenen oder peinlichen Handlung überraschen und feststellen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
ertappe
3. osoba liczby pojedynczej
ertappt
imiesłów czynny
ertappend
czas przeszły prosty
ertappte
imiesłów bierny
ertappt
Przykłady
Die Mutter ertappte ihr Kind beim Naschen.
Matka przyłapała swoje dziecko na podjadaniu.
